Pantofel panny młodej – a w nim koper
Cesarze rzymscy nosili wieńce z kopru, bo gwarantowały im długie i dobre rządy, a poza tym koper dawał nową siłę i hart nieulękniony.
Cesarze rzymscy nosili wieńce z kopru, bo gwarantowały im długie i dobre rządy, a poza tym koper dawał nową siłę i hart nieulękniony.
W starożytnym Rzymie kolor czerwony odgrywał zasadniczą rolę podczas uroczystości weselnych.
Oto rozmaryn dla pamięci; miły mój, pamiętaj. Te słynne słowa Ofelii, bohaterki “Hamleta”, dramatu Szekspira, wyrażały powszechny w owych czasach pogląd, że rozmaryn wzmacnia pamięć, gwarantuje powodzenie wszelkim przedsięwzięciom i sprzyja miłości.
W kulturze germańskiej dzień ten, poświęcony bogini miłości i płodności Frei, uważano za pomyślny i doskonały do zawierania małżeństw.
Przez całe wieki jego trzon stanowili cudzoziemcy. Patrycjusze Warszawy, Gdańska, Poznania, Krakowa i Lwowa szybko przejmowali polskie obyczaje, wydając na uczty weselne swych synów i córek po kilkadziesiąt złotych polskich, co w pierwszej połowie XVII wieku było znaczna kwotą.
W średniowiecznych wirydarzach (przyklasztornych ogrodach), a później i w przydomowych ogródkach hodowano więc dynie, piołun, lubczyk, mak, seler, krwawnik, rozmaryn – rośliny, które mnisi opisywali jako mające służyć małżeństwu.